Een EVP formuleren in vijf stappen
Een employer value proposition (EVP) formuleer je in vijf stappen: onderzoek wat medewerkers waarderen, kies een paar thema’s, verzamel bewijs per thema, schrijf het op in gewone taal en toets het bij mensen die net binnen zijn of net vertrokken. Hoe de EVP past in je bredere werkgeversmerk, lees je in de gids over employer branding.
Leg de carrièresites van tien willekeurige werkgevers naast elkaar en tel hoe vaak je “informele werksfeer”, “korte lijnen” en “ruimte voor eigen initiatief” leest. Grote kans dat je ze bij de meeste tegenkomt. Dat zijn geen EVP’s. Dat zijn zinnen die iedere werkgever over zichzelf zegt en die een kandidaat daarom overslaat.
Een EVP is de kern van wat je als werkgever biedt en wat je vraagt, op een manier die je onderscheidt van de werkgevers waarmee je om dezelfde mensen concurreert. Die laatste toevoeging maakt het moeilijk. Een goede EVP is voor een deel van de kandidaten onaantrekkelijk, en dat is de bedoeling.
Stap 1: onderzoek bij de mensen die het weten
De directie heeft een beeld van de organisatie. Medewerkers hebben er een ander. Voor een EVP heb je het tweede nodig, want kandidaten horen dat verhaal toch, via vrienden, reviews en het sollicitatiegesprek.
Begin met gesprekken. Spreek vijf tot tien medewerkers in de doelgroep waarvoor je werft, verspreid over afdelingen en diensttijd. Stel drie vragen: waarom ben je hier komen werken, waarom ben je gebleven, en wat zou je een vriend vertellen die hier overweegt te solliciteren, inclusief de minder leuke kant? Noteer letterlijke zinnen. Die heb je in stap vier nodig.
Vul dat aan met wat er al ligt. Exitgesprekken vertellen waarom mensen vertrekken. Reviews op Glassdoor en Indeed laten zien wat mensen in het openbaar zeggen; in de blog over werkgeversreviews staat hoe je die leest. En vraag je recruiters welke vragen kandidaten het vaakst stellen. Die vragen zeggen wat kandidaten nodig hebben om te beslissen.
Kijk ten slotte naar de concurrentie. Niet naar je branchegenoten in het algemeen, maar naar de drie of vier werkgevers waar jouw kandidaten ook solliciteren. Wat beloven zij? Waar kun jij iets anders zeggen?
Stap 2: kies twee tot vier thema’s
Uit het onderzoek komen veel losse punten. Groepeer ze tot thema’s en kies er twee tot vier. Meer houdt niemand vast.
Kies thema’s waarop drie dingen samenvallen: medewerkers noemen het zelf, de doelgroep vindt het belangrijk en de concurrent kan het niet zomaar ook claimen. Valt een thema op één van die drie af, laat het dan liggen. “Goede secundaire arbeidsvoorwaarden” kan waar zijn, maar als elke concurrent hetzelfde biedt, is het een randvoorwaarde en geen onderscheid.
Het helpt om per thema ook op te schrijven wat je vraagt. Een organisatie die veel vrijheid geeft, vraagt mensen die zonder duidelijke kaders kunnen werken. Wie dat eerlijk opschrijft, trekt de juiste kandidaten aan en schrikt de verkeerde af. Dat is het idee achter een Realistic Job Preview, en het werkt op EVP-niveau net zo.
Stap 3: verzamel bewijs per thema
Elk thema moet je kunnen onderbouwen met iets wat een kandidaat kan controleren. Zonder bewijs is een EVP een advertentie.
Bewijs kan een cijfer zijn, zoals het percentage vacatures dat je intern vult of het aantal opleidingsdagen per medewerker per jaar. Het kan een regeling zijn die op papier staat. Of een concreet verhaal van een medewerker, met naam en functie. De blog over medewerkersverhalen gaat over hoe je die geloofwaardig maakt.
Vind je voor een thema geen bewijs, dan heb je twee opties. Schrap het thema, of maak het eerst waar en communiceer het daarna. Een EVP die belooft wat medewerkers niet herkennen, keert zich tegen je zodra de eerste nieuwe medewerker een review schrijft.
Stap 4: formuleer in gewone taal
Nu pas schrijf je. Gebruik de letterlijke zinnen uit je gesprekken als grondstof. Medewerkers formuleren vaak scherper dan een communicatieafdeling.
Een paar voorbeelden van zwak en sterk. Ze zijn zelf geschreven, niet van bestaande werkgevers.
Zwak: “Bij ons krijg je alle ruimte om te groeien.” Sterk: “Twee van de drie teamleiders bij ons begonnen hier als medewerker. Je krijgt na een jaar een eigen opleidingsbudget en je kiest zelf waaraan je het besteedt.”
Zwak: “We hebben een informele en open cultuur.” Sterk: “Je zit in een team van zes, en de directeur zit twee bureaus verderop. Dat betekent ook dat iedereen ziet wat je doet, en dat je feedback krijgt voordat je erom vraagt.”
Zwak: “Werken aan uitdagende projecten bij een innovatieve organisatie.” Sterk: “Je werkt aan de planning van 140 vrachtwagens per dag. Als jouw model een fout maakt, staat er de volgende ochtend een chauffeur voor een dichte deur.”
De sterke versies zijn concreet, ze bevatten iets wat je kunt controleren en ze zeggen ook wat het vraagt. Dat laatste is de reden dat ze werken.
De EVP zelf is een intern document: een korte kernzin plus de thema’s met bewijs. Daaruit schrijf je de teksten voor je carrièresite, vacatures en sourcingberichten. De kernzin hoeft geen slogan te zijn. Als je hem aan een kandidaat voorleest en die knikt, is hij goed genoeg.
Stap 5: toets bij recente hires en vertrekkers
De meeste EVP’s worden getoetst bij de directie of het managementteam. Dat zijn de mensen die er het minst over kunnen zeggen. Toets bij twee groepen die de organisatie met frisse ogen zien.
Recente hires, die minder dan een jaar binnen zijn, weten nog wat ze verwachtten en kunnen zeggen of het klopt. Vraag: herken je dit? Wat mist er? Wat zou je anders zeggen tegen een vriend?
Vertrekkers weten waar de belofte niet werd waargemaakt. Neem twee of drie vragen over de EVP op in het exitgesprek. Als vertrekkers een thema stelselmatig niet herkennen, ligt het probleem in de organisatie en helpt een andere tekst je niet.
Herhaal die toets elk jaar, en leg de uitkomsten naast de andere onderdelen van je werkgeversmerk. Organisaties veranderen, en een EVP die drie jaar geleden klopte, kan nu een belofte zijn die niemand meer waarmaakt.
Verder lezen
Richard Mosley schreef twee van de bekendste boeken over dit onderwerp. Employer Brand Management gaat over het ontwikkelen en beheren van een werkgeversmerk over de hele employee lifecycle, met cases van grote werkgevers. Employer Branding For Dummies, samen met Lars Schmidt, is de toegankelijke handleiding voor wie een EVP voor het eerst opzet (Open Library). In de methodiekendatabase staat de beschrijving van de EVP als methodiek, en wie een EVP per doelgroep wil verfijnen, kan verder met candidate persona’s.
Checklist: je EVP in vijf stappen
- Spreek vijf tot tien medewerkers in je doelgroep en noteer letterlijke zinnen.
- Verzamel exitgesprekken, reviews en de vragen die kandidaten het vaakst stellen.
- Kies twee tot vier thema’s die medewerkers noemen, die de doelgroep belangrijk vindt en die de concurrent niet kan claimen.
- Schrijf per thema op wat je biedt én wat je vraagt.
- Zoek per thema controleerbaar bewijs: een cijfer, een regeling of een verhaal met naam.
- Formuleer in gewone taal, gebruik de woorden van medewerkers.
- Toets bij hires van minder dan een jaar en bij vertrekkers, en herhaal dat jaarlijks.
Als een kandidaat na het lezen van je EVP besluit niet te solliciteren omdat het niets voor hem is, heb je hem een gesprek bespaard dat voor beide partijen teleurstellend was geëindigd.